หลังจากผ่านช่วงการดองยาวไป เพราะแต่งออกมาแล้วไม่ถูกใจสักที จนถึงช่วงกีฬาสีที่หาเวลาเปิดคอมยังยาก จึงต้องปล่อยให้เวลาผ่านไป และเเล้วกีฬาสีก็สิ้นสุดลงแล้วเมื่อวานนี้ การดองอันยาวนานจึงจบลง

ตอนนี้เป็นตอนที่สั้นๆ แต่เนื้อความของเรื่องดูเหมือนจะยาวกว่าตอนอื่น(งงล่ะสิ งงต่อไปละกัน^^) ตอนแรกกะจะให้เรื่องนี้มีแต่ความสนุก แต่แล้วจู่ๆมือมันก็พาไปในอารมณ์อื่น (อารมณ์ไรไม่บอกละกัน เดี๋ยวอ่านดูก็รู้ แต่ใครที่คิดว่าอารมณ์เร้าร้อนละก็ไม่เกี่ยวน้า เพราะอารมณ์นั้นรวมอยู่ในความสนุกเรียบร้อย มันเหมือนกันตรงไหนเนี่ย - -" เอาเป็นว่าเดี๋ยวอ่านดูก็รู้อ่า)อารมณ์นี้เป็นครั้งเเรกเลยที่แต่งออกมา ที่ไม่เคยแต่งอารมณ์นี้เลยก็เพราะว่าคิดมามันยากอ่า แต่แล้ววันนี้เป็นไรไม่รู้อยู่ๆก็แต่งออกมาซะงั้น บ่นซะยาวละ ไปอ่านกันเลยดีกว่า 

-------------------------

ตอนที่ 4 ชินอิจิกลายเป็นผู้ชาย

ทันทีที่ริมฝีปากของทั้งสองบรรจบกัน ป้อมปราการความอดทนของเฮย์จิที่เคยสั่นคลอนมาไม่รู้กี่หนต่อกี่หนแต่ก็ยังคงยืนยัดอยู่ได้ แต่แล้วเมื่อความมั่นคงที่เคยมีมาจางหายไปก็ต้องล้มครืนลงไม่ต่างอะไรไปจากปราสาททรายยามถูกน้ำกัดเซาะเลย

ริมฝีปากที่เคยเพียงประกบกัน เผยอขึ้นเพื่อให้สิ่งอ่อนนุ่มภายในออกมาและลุกล้ำเข้าไปในปากของอีกฝ่ายพร้อมกับใช้วงแขนโอบตัวของชินอิจิไว้แน่นดังของรักของห่วง ชินอิจิสะดุ้งด้วยความตกใจแต่ก็ยอมรับสิ่งแปลกปลอมที่ลุกเข้ามาแต่โดยดี สิ่งนั้นกวัดแกว่งไปทั่วเสมือนกับต้องการสำรวจภายในช่องปากของชินอิจิ ก่อนจะเลือนขึ้นไปขบที่ใบหูเบาๆ พร้อมกับลืมตาขึ้น

แต่แล้วก็ต้องพบกับสิ่งที่ทำให้ต้องตกใจ ชินอิจิกลายเป็น.....เป็นผู้ชาย เฮย์จิถึงกับสะดุ้งสุดตัวแต่แล้วความรู้สึกนั้นก็ถูกความดีใจและความปรารถนาทางอารมณ์เข้ามาแทนที่ เฮย์จิก้มลงกระซิบที่ข้างหูของชินอิจิเบาๆ ในที่สุดนายก็กลับมา คุโด้ ชินอิจิงงงวยกับคำพูดที่ได้ยินแต่เมื่อก้มลงมองร่างกายของตนที่นอนแผ่อยู่บนเตียง เขาก็เข้าใจทันที ชินอิจิตกใจพร้อมกับพยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ต้องกลับมาอยู่ในสภาพเดิม เพราะมือเพียงข้างเดียวที่กดตัวเขาไว้

อยู่เฉยๆก่อนเถอะ ฉันขอร้องล่ะ ฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ คำพูดเพียงคำเดียวทำให้ชินอิจินิ่งลงอย่างว่าง่าย

มือที่กดไว้ถูกยกขึ้น เพื่อช่วยกันผสานงานกับมืออีกข้างค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของชินอิจิช้าๆแต่ก็แฝงไปด้วยความชำนาญ เมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดลง ริมฝีปากอุ่นเริ่มเคลื่อนที่อีกครั้ง ติ่งสีชมพูบนยอดอกถูกยอกล้ออย่างสนุกสนานของฝ่ายกระทำจนแข็งเป็นไต มือทั้ง2ยังไม่หยุดความซุกซนเอาไว้แค่เสื้อผ้าชิ้นบน แต่เริ่มเปลี่ยนจุดสนใจไปที่ชิ้นล่างแทน บางสิ่งที่ตอบสนองต่อความเร้าร้อนของร่างกายไว้ไม่ไหวตั้งแข็งขึ้น เฮย์จิฉีกยิ้มเสมือนรู้ใจของอีกฝ่าย ปลดตะขอกางเกงและบรรจงรูดซิบลงอย่างเบามือเพื่อไม่ให้สิ่งที่อยู่ภายในบอบช้ำ ก่อนจะดึงสิ่งที่คลุมช่วงล่างของชินอิจิทั้งหมดลงต่ำ เผยให้เห็นสิ่งที่ตั้งขึ้นมาได้อย่างชัดเจน เมือกสีขาวขุ่นที่ปลายของสิ่งนั้นทำให้เฮย์จิต้องฉีกยิ้มอีกครั้ง แต่แล้วรอยยิ้มนั้นก็ต้องหุบลงเพราะเสียงออดประตูหน้าบ้านดังขึ้น

ขอโทษนะ ช่วยตัวเองไปก่อนละกัน เฮย์จิกระซิบเบาๆข้างหูผู้ที่นอนเคลิ้มด้วยใบหน้าสีเลือดฝาด ก่อนจะเดินออกจากห้องไปปล่อยให้คนที่อยู่ในห้องสนองความต้องการของร่างกายที่เร้าร้อนเพราะความปรารถนาทางเพศด้วยตัวเอง

ใครมาตอนนี้ว่ะ ขัดจังหวะ... ดวงตาเฮย์จิเบิกกว้างเมื่อรู้ว่าแขกผู้มาเยือนเป็นใคร เด็กสาวชาวโอซาก้า เพื่อนสมัยเด็กนั่นเอง

มะ...มาทำอะไรฮะ เฮย์จิเริ่มเปิดศึกอย่างไม่ต้องรอช้า

ก็วันนี้นายสัญญาว่าจะพาฉันไปเที่ยวไม่ใช่หรือไง อะไรกันลืมแล้วหรอ คาซึฮะตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน (ก็จะสะทกสะท้านได้ไง เปิดศึกกันเป็นประจำอยู่แล้วหนิ)

เอ๋ ไปเที่ยว...วันนี้น่ะหรอ ไว้เป็นวันอื่นเถอะนะ วันนี้ฉันไม่ว่างน่ะ เฮย์จิยกมือขึ้นไหว้เป็นการขอโทษและเพื่อให้อีกฝ่ายยอมรับขอเสนอของตน และแล้วก็เกิดเรื่องแปลกขึ้น คาซึฮะยอมตกลงแต่โดยดี จนเฮย์จิค้างไป

ไม่ต้องมาอึ้งเลย ถ้าวันนี้รันไม่โดยมาหาฉัน ปรึกษาเรื่องที่คุโด้คุงหายตัวไป ฉันจะไม่มีวันยอมเลื่อนไปเป็นวันอื่นง่ายๆหรอก

ค่อยยัง เอ้ย แล้วเธอจะมาถามเรื่องไปเที่ยวทำไมเนี่ย แทนที่จะบอกว่าจะไปหารันซะตั้งแรก

ก็ฉันอยากรู้นี่น่าว่านายจะจำสัญญาที่เคยให้ไว้ได้รึเปล่า แต่แล้วก็ลืมจริงๆด้วยสินะ เฮย์จิเนี่ยไม่เคยจำอะไรได้เลยนะ คาซึฮะพูดกึ่งประชดแต่ใจจริงแล้วกลับกำลังร้องไห้เงียบๆอยู่ข้างในเพียงคนเดียว

ช่างมันเถอะ แต่ถ้าคราวหน้าฉันมาหานายเมื่อไร ห้ามเลื่อนนะ... เสียงที่เข้มแข็งมาตลอด เริ่มสั่นจนคำพูดคล้ายจะเงียบหายไป คาซึฮะพุดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะหันหลังวิ่งออกไปทันที

ขอโทษนะคาซึฮะ เป็นเพราะฉันเองที่ใจไม่มั่นคงกับเธอ ขอโทษนะ ขอโทษนะคาซึฮะเฮย์จิได้แต่คิดอยู่ในใจ โทษตัวเองที่ใจโลเล ทั้งๆที่เขาก็เคยรักคาซึฮะมากแท้ๆแต่เมื่อคุโด้เข้ามา คนที่อยู่ในหัวใจเขาก็เปลี่ยนไป

เฮย์จิมองจนคาซึฮะวิ่งหายไปสุดสายตา ปิดประตูลงช้าๆแล้วเดินขึ้นบันไดตรงไปยังห้องเดิมทันที แต่เมื่อมาถึงหน้าห้องจริงๆเขาก็ต้องหยุดลง เพื่อรังสรรค์คำพูดเพื่อขอโทษคนใหม่ที่เข้ากุมหัวใจเขาไว้ทั้งดวง

ประตูถูกเปิดออกช้าๆ ฝีเท้าย่องเข้ามาในห้องเบาๆ ริมฝีปากบน-ล่างแยกออกจากกันเพื่อจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องปิดลงเมื่อเห็นเด็กหนุ่มที่เขาทิ้งไว้นอนหลับใหลอยู่บนเตียง ในสภาพเปลือยเปล่า มือทั้ง2ข้างกุมอยู่ที่แกนกลางความเป็นชายของตน

เฮย์จิย่องเข้าไปด้วยความเงียบ เพราะไม่อยากรบกวนผู้ที่หลับอยู่ น้ำตาที่ถึงแม้จะแห้งเหือดไปแล้วแต่ก็ยังคงทิ้งรอยคราบน้ำตาไว้ให้เห็น ทำให้ในใจของเฮย์จิสั่นระทม

ขอโทษนะคุโด้ ที่ทิ้งให้นายอยู่คนเดียว หลับให้สบายนะ เฮย์จิบรรจงประทับริมฝีปากลงที่หน้าผากของชินอิจิก่อนจะเดินออกไปจากห้องเงียบๆ

----------------------------

เนื่อเรื้องอยู่ๆก็เปลี่ยนไป เเปลกๆไหมอ่าพอดีไม่ได้แต่งทีเดียวจบอ่ะ อารมณ์มันเปลี่ยนไปพอดีด้วย ก็เลยออกมาเป็นงี้อ่า ใครที่สงสัยว่าทำไมชินอิจิถึงกลายเป็นผู้ชายรอตอนหน้านะมีเฉลยชัวร์