^^ฟิคเรื่องแรกในชีวิต^^

เรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกในชีวิตที่ผู้มีความสามารถในการแต่ฟิค(อ้าว! อ้วกกันเป็นแถว)เปลี่ยนก็ได้ผู้ไม่มีความสามารถในการแต่งฟิคคนนี้(โอเคแล้วใช่ม่ะ?) อาจเเปลกๆไปบ้าง(หรือทั้งหมด)ก็ติมาได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ เพราะเป็นเรื่องเเรกที่เราแต่ง+อาการเบลอสุดๆ เนื่องจากแต่งตอนก่อนขึ้นวันใหม่เพียง30นาทีและแต่งเสร็จเพียง15นาที

ที่สำคัญฟิคเรื่องนี้ตั้งแต่แต่งเสร็จจนถึงขณะนี้ก็ยังไม่มีชื่อเรื่องเลย เนื่องจากผู้แต่งนึกชื่อไม่ออก จึงอยากขอให้ผู้ที่เข้ามาอ่านช่วยหาชื่อเรื่องที่เหมาะกับฟิคนี้ให้หน่อย หากผู้แต่งถูกใจชื่อใดจะนำชื่อนั้นมาเป็นชื่อประจำของเรื่องนี้

คำเตือน ฟิคเรื่องนี้ไม่เหมาะสมกับผู้ที่ไม่มีหรือมีภูมิต้านทานต่อฟิคแนวYต่ำ เพราะอาจส่งผลถึงชีวิตได้(เว่อร์ไปและ)

-------------------------------------------------------

~ออดดดดดดดดดดดดด~

ถึงเสียงออดจะดังขนาดไหนแต่เด็กหนุ่มยอดนักสืบก็ไม่มีทีท่าจะลุกขึ้นมาเปิดประตูเลย เขาพยายามไม่สนใจแล้วซุกหัวลงไปใต้หมอน แล้วอยู่ๆเสียงนั้นก็เงียบลงไป เด็กหนุ่มจึงกลับมานอนตามปกติ แต่ในขณะที่เขากำลังจะหลับนั้นเอง ประตูห้องนอนของเขาก็ถูกเปิดออก ชินอิจิถึงกับสะดุ้งเมื่อเห็นว่าคนที่เดินเข้าในห้องและกำลังเดินตรงมาที่เขาเป็นใคร

อ่ะ! ฮัตโตรินายมาทำอะไรที่นี่น่ะ? แต่คนที่ถูกเรียกกลับไม่มีอาการว่าจะได้ยินเลยและยังตรงมาที่เขาอย่างรวดเร็ว ฮ...ฮัตโตริ น...นายจะทำอะไรน่ะ ชินอิจิถึงกลับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่เขยิบตัวหนี เฮย์จิก็เหมือนจะต้อนชินอิจิให้จนมุม แต่ชินอิจิก็เขยิบมาจนติดขอบเตียงซะแล้ว เฮย์จิเห็นแบบนั้นจึงผลักคนตรงหน้าให้ล้มลงไปบนเตียงนอน แล้วขึ้นคล่อมทันที น..นายจะทำอะไรน่ะ หยุดน... ยังไม่ทันจะพูดจบ เฮย์จิก็ปิดปากชินอิจิด้วยปากของเขาแล้วเริ่มเปลี่ยนไปขบใบหูแทน จากนั้นก็เลื่อนลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอ อ่ะ! อย่านะฮัตโตริ หยุดเถอะ นายเป็นอะไรไป

ฉันต้องการนายคุโด้ เพียงคำเดียวที่หลุดออกมาจากปากของเฮย์จิถึงกลับทำให้ชินอิจินิ่งเงียบไป เฮย์จิเริ่มปลดกระดุมเสื้อของคนที่อยู่ตรงหน้าออก แล้วเริ่มใช้ปากของเค้าขบบริเวณยอดอกสีชมพูของชินอิจิ

อ่ะ! หยุดเถอะนะฮัตโตริ นายหยุดเถอะ ชินอิจิพยายามขัดขืนแต่เฮย์จิก็ไม่สนใจ

ไม่! ฉันรอไม่ไหวแล้วนะคุโด้ ฉันต้องการนายจริงๆ คราวนี้ชินอิจิถึงกลับหยุดนิ่งไม่มีทีท่าจะขัดขืนเหมือนที่ผ่านมา เฮย์จิประทับริมฝีปากของเขาลงบนปากอันอวบอิ่มของชินอิจิ ขณะที่มือทั้ง2ข้างของเขากำลังปลดตะขอกางเกงและดึงมันลงไปไว้ที่ปลายเท้า จากนั้นเขาดึงกางเกงตัวสุดท้ายของชินอิจิออก ถึงชินอิจิจะปัดมือของเขาออก แต่เพียงแค่การกระซิบเบาๆที่หูของชินอิจิว่า

ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัวนะคุโด้ ก็ทำให้มือของชินอิจิที่พยายามปัดมือของเฮย์จิออกหยุดลงไปในทันที กางเกงตัวสุดท้ายของชินอิจิถูกดึงลงมาไว้ที่ปลายเท้าเช่นเดียวกับกางเกงตัวก่อน แล้วชินอิจิก็รู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งกำลังครอบสิ่งนั้นของเขาไว้และขยับขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ

อ่ะ! อ้าาาาาาาาาาชินอิจิส่งเสียงออกมาอย่างไม่รู้ตัว จากนั้นเฮย์จิก็เอานิ้ว2-3นิ้วเข้าไปในปากของชินอิจิ ให้ชินอิจิเลียจนชุ่ม

พร้อมนะคุโด้แท่งบางอย่างถูกเสียบเข้าทางด้านหลังของชินอิจิ ของเหลวใสไหลหลินออกมาจากดวงตาของของเขา

ม....ไม่ไหวแล้ว

ไม่เป็นไรคุโด้ ปล่อยออกมาเถอะ เฮย์จิขยับอยู่สักพักก็ดึงแท่งนั้นออกจากด้านหลังของชินอิจิและบรรจงประทับรอยจูบลงบนหน้าผากของอีกฝ่าย

อ่ะ! อ้าาาาาาาาาาสิ้นเสียงของเหลวอุ่นๆสีขาวขุ่นไหลออกมากลางหว่างขาของชินอิจิ จากนั้นชินอิจิก็หมดสติลง

~กรี๊งงงงงงงงงงง~ เสียงโทรศัพท์ปลุกชินอิจิให้ตื่นจากความฝัน

ฮัลโล คุโด้หรอ ฉันเองนะอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันจะไปถึงแล้วนะ

อ้าว!ก็เมื่อคืนเราก็อยู่ด้วยกันนี่น่า พวกเรายัง.......ชินอิจิถึงกลับชะงักไปด้วยความเขินอายจนหน้าแดง

นายพูดอะไรของนายน่ะ คุโด้เมื่อคืนฉันอยู่ที่โอซาก้าตลอดนะ

เรื่องทั้งหมดนั้นถูกจ้องมองจากบนชั้นด่านฟ้าของตึกสูงกลางเมือง ไว้พบกันใหม่นะ คุณยอดนักสืบ

----------------------------------------------

อย่าลืม! ช่วยตั้งชื่อเรื่องของฟิคเรื่องนี้ให้ด้วยน้า....

ปล. โปรดอย่านำฟิคเรื่องนี้ไปลงที่อื่นก่อนได้รับอนุญาติจากผู้แต่ง